ROZMOWA DZIEWIĄTA: ĆMY

ROZMOWA DZIEWIĄTA: ĆMY (o części SEN, rozdziały 12. i 13.)

TOMEK: Co masz na myśli, pisząc: „On jest twoim światłem tak samo  jak i twoim wymysłem” (str. 189)? Jak rozumieć słowa o tym, że można stracić życie przez ćmy? Czy światło symbolizuje tu sny, których nie należy lekceważyć?

ADRIAN: Zdarza się, że piszę nocą, a przy zapalonym świetle i otwartym oknie nie trudno o jakąś zabłąkaną ćmę. Mam na myśli swój mały pokój w domu rodzinnym na wsi. Zastanawiam się nad twoją interpretacją, jest interesująca. Mnie chodziło o pewien fanatyzm. Światło jest więc czymś, co przejmuje nad nami władzę, za co jesteśmy w stanie oddać wszystko. To metafora, może korespondować z pewną sceną z rozdziału trzeciego (strona 40).

TOMEK: Dalej można zauważyć tęsknotę Tristana za miejscem, w którym dorastał (str. 190). Kiedy powstał ten fragment? Czy sen piąty (str. 191-192) o mężczyźnie, przez którego ciało przechodzi łańcuch, powstał także w tym czasie, co wspomniany powyżej fragment?

ADRIAN: Powstał z pewnością jako tekst uzupełniający sen piąty, mimo że w książce pojawia się przed nim (odstęp czasu nie był jednak wielki). Wspomnienia są dla Tristana bardzo dołujące, on się nimi zadręcza. Nie umie cieszyć się tym, co było dobre, pamięta to, co sprawiało mu przykrość. Jest skrajnym pesymistą. Sen piąty jest wspaniały, przywołałem go także pod koniec książki. Sny i Krwawy umysł jako dziennik snów, mają swoje określone zadania w trylogii eXeX. Większość jest prawdziwa, to zapis moich wspomnień.

TOMEK: Więc spisywałeś swoje sny. Czy robisz tak nadal? Na stronie 197. Tristan wspomina, że niektóre go niepokoją.

ADRIAN: Oczywiście nadal spisuję, ale nie każdy. Te najdziwniejsze, czyli takie, które uznam za przydatne do trylogii. Nie pamiętam, bym często miał koszmarne sny.

TOMEK: Gregory udziela swojego pierwszego wywiadu. Mówi w nim między innymi o tym, jak cenna jest dla niego wiedza, studiowanie, ignoruje niektóre z pytań prowadzącej (np. o to jak wyglądają jego relacje z rówieśnikami). Chętniej natomiast opowiada o pracy nad zdjęciami, ich obróbką. Już w poprzedniej rozmowie poruszyliśmy ten temat, ale pomyślałem, że można by jeszcze uzupełnić tę wypowiedź. Chciałbym spytać o twoją przygodę z fotografią, obróbką zdjęć (dodawaniem do nich tła i różnych efektów graficznych). Zdarza ci się dłużej pracować nad jednym zdjęciem i tworzeniem jego kilku wersji?

ADRIAN: Gregory pokazuje, jak zachowuje się w kontaktach oficjalnych. Zdjęcia to część jego życia, pracy. U mnie od jakiegoś czasu odgrywają mniejszą rolę. Skupiam się nad tworzeniem tekstów, nad systematycznością. Zawsze tworzę jednak kilka, kilkanaście wersji jednego zdjęcia. Lubię wcielać się w różne role. Bawić się kolorem, symbolem, tak mnie nauczono – przekaz należy ukryć, nie wolno iść na skróty.

TOMEK: Czy wydarzenia z twojego życia mają duży wpływ na to, co opisujesz w książce? Chodzi mi między innymi o opisy charakterów, zachowań, opisy przyrody, budynków. Jeśli chodzi o bohaterów i sposób, w jaki rozmawiają, to czy cechy te są wymyślone czy np. zaobserwowane przez ciebie wśród znanych ci, bliskich osób czy znajomych?

ADRIAN: Autor nigdy nie wychodzi poza to, co zna. Nie jest w stanie. Już o tym pisałem w poprzednich rozmowach. Istotne jest, czy opisuję to, co mnie otacza, czy to, co widziałem jednorazowo. Pierwsza książka utrwala znane mi miejsca. Z bohaterami jest różnie. Jedna postać to raczej wybuchowa mieszanka.

TOMEK: Jak odniósłbyś się do wypowiedzi kobiety przeprowadzającej wywiad z Gregorym, w której potraktowała ona ludzi jak produkty? Gregory słusznie zwrócił na to uwagę i skrytykował.

ADRIAN: Chciała podkreślić, że są ważni, znani, a nazwiska niemalże ikoniczne. On jednak oburzył się, bo ludzie czasem zapominają, że za marką, nazwiskiem kryje się człowiek. Może mieć pieniądze, wpływy, ale ma i psychikę, granice wytrzymałości.

TOMEK: Pokój Tristana z młodzieńczych lat (str. 204-205) został odtworzony w jego willi. Jest on bogaty w szczegóły. Kiedy powstał ten tekst i czy pokój, który opisałeś, istniał naprawdę?

ADRIAN: Opis pokoju numer 13 to opis mojego pokoju, ale dawno temu, dziś wszystko jest w nim poukładane, mniej na wierzchu. Lubię porządek. Nie jestem aż tak sentymentalny jak Tristan. Da się zauważyć, że rożne partie SNU powstały w różnym czasie.

ROZMOWA DZIESIĄTA: 17 maja 2014.

ROZMOWY Z KRWAWYM UMYSŁEM 2013/2014 –  projekt promocyjny ukazujący etapy powstawania książki Krwawy umysł (2008-2013), pierwszej części trylogii eXst eXiste. Zainicjowany przez Autora, współtworzony z Przyjaciółmi. Udostępniony zostanie w trzynastu częściach na blogu serii i w Notesie Autora.

 

Reklamy